باشد ، به همان ميزان نيز مخالفان عقيدتىاش احساس خطر بيشترى كرده‌اند و به حجم تبليغات تخريبى خود افزوده‌اند . « 1 » به خصوص پس از روى كار آمدن دولت‌هاى شيعى ، اين مسئله به روشنى محسوس و مشهود است . « 2 » ازاين‌رو پس از انقلاب اسلامى ايران به رهبرى امام خمينى ( رحمه الله ) ، در كشورى شيعه مذهب كه به شدت افكار جهان اسلام را تحت تأثير ظلم‌ستيزى و ايستادگى در برابر قدرت‌هاى سلطه‌گر غيرمسلمان قرار داد و ميان ملت‌هاى ستمديده و آزادىخواه جهان ، به خصوص مسلمانان ، هواداران فراوانى يافت ، نويسندگان تندرو و متعصب سلفى و وهابى براى جلوگيرى ، يا كاستن از موج بيدارى و گرايش مسلمانان به ويژه جوانان به سمت ايران ، صدها كتاب و مقاله عليه شيعه و ايران كه با انقلابش به ترويج اين مذهب كمك كرده بود ، نوشته‌اند . از بررسى آثارى كه درپى مىآيد ، اين حقيقت روشن‌تر ، و نابرابرى اين تقابل نمايان‌تر خواهد شد ؛ اما به سبب نقش فعال وهابيت در منازعات سياسى - مذهبى عصر كنونى ، سزاوار است جايگاه مذهبى اين تفكر از ديدگاه ديگر مسلمانان بيان شود . وهابيت كه ريشه در تفكرات سلفىگرى سده‌هاى نخستين اسلامى و مشخصا مذهب حنبلى دارد ، از آغاز پيدايش ، با همه مسلمانان درگير شدند و جز پيروان خود ، همه ، از جمله پيروان ابوحنيفه ، مالك و شافعى ، را

--> ( 1 ) . ر . ك : خلاصة عبقات الانوار ، ميلانى ، ج 1 ، ص 23 . ( 2 ) . مشابه اقداماتى كه ابن‌روزبهان با صفويه داشت يا هجمه‌هاى كنونى كه به شيعيان ايران و حزب‌الله لبنان مىشود .